ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

ΠΗΓΗ : http://www.romnios.gr.    ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟCYNH

Δημοσιεύτηκε στις 08/02/2013

 Ἀναστασίας Κουρῆ

 φιλολόγου

Εἶ­ναι λυ­πη­ρὸ ν᾿ ἀ­κοῦ­με σή­με­ρα ἀ­πὸ νέ­ους ἀν­θρώ­πους νὰ ἐκ­φρά­ζουν ἀμ­φι­βο­λί­ες γιὰ τὴν πί­στη στὸν Χρι­στὸ καὶ στὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο. Πολ­λὲς φο­ρές, αἰ­σθά­νον­ται ντρο­πὴ νὰ λέ­νε ὅ­τι εἶ­ναι χρι­στια­νοί, ἐ­νῶ δι­α­κη­ρύσ­σουν ἐ­λεύ­θε­ρα ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α εἶ­ναι ὀ­πι­σθο­δρο­μι­κὴ κι ἄ­χρη­στη στὸν αἰ­ῶ­να ποὺ ζοῦ­με.

Ὅ­μως πρέ­πει νὰ κα­τα­λά­βουν ὅ­τι ὅ­σο κι ἂν προ­χω­ρᾶ­νε οἱ αἰ­ῶ­νες, ὅ­σο κι ἂν ἀλ­λά­ζουν οἱ ἐ­πο­χὲς ὁ ἄν­θρω­πος πα­ρα­μέ­νει πάν­τα ὁ ἴ­διος, κι ἐ­κεῖ­νος ποὺ τα­ξί­δευ­ε κά­πο­τε μὲ τὸ τε­τρά­πο­δο κι ἐ­μεῖς ποὺ τα­ξι­δεύ­ου­με σή­με­ρα μὲ τ᾿ ἀ­ε­ρο­πλά­να. Τὰ ἔν­στι­κτα, τὰ συ­ναι­σθή­μα­τά μας, οἱ ἀ­ρε­τές μας καὶ τὰ ἐ­λατ­τώ­μα­τά μας εἶ­ναι ἴ­δια κι ἀ­πα­ράλ­λα­κτα μ᾿ ἐ­κεῖ­να τῶν προ­γό­νων μας. Ἀ­να­ζη­τοῦ­με μὲ πά­θος τὴν εὐ­τυ­χί­α ὅ­πως ἀ­κρι­βῶς κι ἐ­κεῖ­νοι, γεν­νι­ό­μα­στε καὶ πε­θαί­νου­με κα­τὰ τὸν ἴ­διο τρό­πο, σχε­δὸν πάν­το­τε ἀ­νι­κα­νο­ποί­η­τα…

Για­τί ἡ ζω­ὴ νὰ πα­ρου­σιά­ζει τό­ση ἀ­στά­θεια καὶ τό­ση πί­κρα; Μή­πως αἰ­τί­α αὐ­τοῦ τοῦ πράγ­μα­τος εἶ­ναι ὁ ἴ­διος ὁ ἄν­θρω­πος ποὺ ἀ­να­ζη­τεῖ τὴν εὐ­τυ­χί­α σὲ ὑ­λι­κὰ ἀ­γα­θὰ καὶ ὑ­λι­κὸ πλοῦ­το, ποὺ τοῦ λεί­πει ἡ ἀ­γά­πη ἀ­πὸ τὴν καρ­διά του καὶ ἔ­χει χά­σει τὸν προ­σα­να­το­λι­σμό του; Δὲν εἶ­ναι λά­τρης τοῦ ἀ­γα­θοῦ καὶ τῆς ἀ­ρε­τῆς. Φο­βᾶ­ται τὸ αὔ­ριο ἐ­νῶ εἶ­ναι αἰ­ώ­νιος, ὅ­πως μᾶς δι­δά­σκει ἡ Ἁ­γί­α Γρα­φή. Μό­νο ὁ Χρι­στι­α­νι­σμὸς κα­τα­ξι­ώ­νει τὴν ζω­ὴ τοῦ ἀν­θρώ­που, ἀ­φοῦ μᾶς ἐγ­γυᾶ­ται ὅ­τι ἡ ζω­ή μας δὲν τε­λει­ώ­νει σ᾿ αὐ­τὰ τὰ λί­γα χρό­νια ποὺ ζοῦ­με πά­νω στὴ γῆ. Αὐ­τὰ εἶ­ναι ἕ­να πέ­ρα­σμα καὶ μί­α προ­ε­τοι­μα­σί­α γιὰ μί­αν ἄλ­λη αἰ­ώ­νια ζω­ή. Γιὰ νὰ βρε­θοῦ­με ὅ­μως στὴν ἀγ­κα­λιὰ τοῦ Θε­οῦ καὶ στὴν αἰ­ώ­νια Βα­σι­λεί­α Του, ὅ­που κυ­ρια­ρχεῖ ἡ ἀ­γά­πη καὶ ἡ εἰ­ρή­νη, θὰ πρέ­πει σ᾿ αὐ­τὴ τὴν ζω­ὴ νὰ ζοῦ­με χρι­στι­α­νι­κὰ μὲ πί­στη στὴν δύ­να­μη τοῦ Χρι­στοῦ.

Ἡ ὑ­λι­κο­τε­χνι­κὴ πρό­ο­δος τῆς ση­με­ρι­νῆς ἐ­πο­χῆς δὲν ἔ­χει κα­τα­φέ­ρει νὰ κά­νει τὸν ση­με­ρι­νὸ ἄν­θρω­πο εὐ­τυ­χι­σμέ­νο καὶ νὰ τοῦ λύ­σει τὰ προ­βλή­μα­τα. Ἀν­τί­θε­τα ζοῦ­με σὲ μί­α τα­ραγ­μέ­νη ἐ­πο­χὴ ὅ­που οἱ πε­ρισ­σό­τε­ροι ἄν­θρω­ποι συμ­πε­ρι­φέ­ρον­ται σὰν ἄ­λο­γα ζῶ­α, τὰ πά­θη τους κυ­ρι­εύ­ουν καὶ ὁ θά­να­τος τοῦ πλη­σί­ον δὲν συγ­κι­νεῖ κα­νέ­ναν. Γι᾿ αὐ­τό, ἡ βο­ή­θεια τοῦ Θε­οῦ στὴ ζω­ὴ μας εἶ­ναι ἀ­ναγ­καί­α καὶ ἐ­πεί­γου­σα. Ἡ χρι­στι­α­νι­κὴ πί­στη, ἡ Πα­ρά­δο­ση καὶ ἡ συμ­με­το­χὴ στὰ μυ­στή­ρια τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας δι­ώ­χνουν τὴν δυ­στυ­χί­α καὶ τὴν κε­νό­τη­τα ἀ­πὸ τὴν ση­με­ρι­νὴ ζω­ὴ τῶν ἀν­θρώ­πων. Ἂν ἀ­φή­σου­με τὴν ἀ­γά­πη τοῦ Χρι­στοῦ νὰ μπεῖ στὴν καρ­διὰ μας τί­πο­τα δὲν μπο­ρεῖ νὰ μᾶς βλά­ψει, ἀν­τί­θε­τα ὁ νοῦς καὶ ἡ καρ­διά μας θὰ γε­μί­σουν ἀ­πὸ ἱ­κα­νο­ποί­η­ση καὶ πλη­ρό­τη­τα.

 

Δημοσιευμένo στην κατηγορία: ΔΙΑΦΟΡΑ